คนไร้ตัวตน...ที่มีเธอทั้งคนในหัวใจ

1.
สำหรับฉัน...
เธอคือคนสำคัญกว่าใครคนไหน
ทุกครั้งที่ยกหูโทรศัพท์...สิ่งที่ฉันหวังในใจ
คือเสียงเธอโทรมาจากปลายสาย...สบายดีหรือป่าว



แต่สำหรับเธอ...
ฉันกลับถูกมองข้ามเสมอ...เป็นแค่คนคลายเหงา
รายชื่อนับร้อยในโทรศัพท์...มีเพียงเบอร์ฉันเท่านั้นที่เธอไม่อยากเอา
กดข้ามไปวันแล้ววันเล่า...แต่พอทะเลาะกับเขา...เธอเลือกที่จะโทรมา



2.
สำหรับฉัน...
อยากทานข้าวกับเธอทุกวันไม่ว่าวันไหน
หนึ่งปีมีครั้งเดียวที่กล้าจะชวนเธอไป
คือวันเกิดฉันที่เธอไม่เคยใส่ใจไปไหม...ไปทานข้าวกัน



แต่สำหรับเธอ...
อาหารทุกมื้อไม่เคยมีชื่อฉันเสมอ..เธอลืมฉัน
วันเกิดเธอ วันปีใหม่หรือว่าในทุกๆ วัน
ฉันคือคนที่เธอไม่เคยต้องการ...เป็นส่วนเกินบนโต๊ะอาหารทุกครั้งไป




3.
สำหรับฉัน
ทนเหงาเดียวดายทุกวัน...บางทีก็แอบร้องไห้
แต่หากเธอมาฉันพร้อมจะปาดน้ำตาแล้วยิ้มร่าให้เธอสบายใจ
ความทุกข์ของฉันเธอไม่ต้องรับรู้มันก็ได้...ฉันกะเก็บไว้เพียงลำพัง



แต่สำหรับเธอ
ทุกครั้งที่มาเจอคือวันที่เธอนั้นผิดหวัง
เธอเสียใจ...แต่ฉันร้องไห้ทุกครั้ง
พอเธอหายดีก้อทิ้งฉันไว้ข้างหลังแล้วกลับไปยิ้มให้คนข้างๆเหมือนเดิม



4.
สำหรับฉัน
การได้ดูหนังกับเธอนั้นคือรางวัลอันยิ่งใหญ่
วันนั้นทั้งวันฉันคิดว่าฉันเป็นคนที่มีความสุขมากกว่าใคร
ไม่ว่าดูหนังเรื่องอะไรก็สุขใจกว่าเรื่องไหนที่ได้ดู



แต่สำหรับเธอ...
การดูหนังนั้นน่าเบื่อเสมอ ช่างหดหู่
เธอมาชวน เพียงเพราะว่า ไม่มีใครว่างไปดู
ในวันที่เขาไม่อยู่ ...และเธอไม่มีใคร



5.สำหรับฉัน...
การส่งข้อความหวานหวานฉันทำจนเป็นนิสัย
เป็นห่วงนะ...พักผ่อนบ้างหรือปล่าว...ทานข้าวอยู่กับใคร
แม้ไม่เคยได้รับข้อความกลับมาก็ไม่เป็นไร...ฉันยังเต็มใจที่จะทำ มัน



แต่หรับเธอ...
เพียงแค่มีชื่อฉันขึ้นโชว์เบอร์เท่านั้น
เธอก็กดลบข้อความทิ้งโดยที่ยังไม่ได้อ่านมัน
พื้นที่ในโทรศัพท์เธอคงมีไว้เก็บแต่ข้อความคนสำคัญ
ซึ่งมีแต่เขาคนนั้น...ใช่ไหมเธอ



6.
สำหรับฉัน...
ทุกคืนวันมีเธออยู่ในความฝันอันสว่างไสว
เธอคือแสงตะวันที่ฉันมีในหัวใจ
คือดอกไม้ที่เบ่งบานตลอดไป...ในกาลเวลา



แต่หรับเธอ
ฉันเป็นเพียงเศษทรายที่เธอเจอ...แสนไร้ค่า
เหมือนเป็นส่วนเกินในชีวิตที่เธอคิดเอือมระอา
อยากผลักไสไปให้พ้นหน้า...อย่ามาใกล้กัน



7.
สำหรับเธอ
ฉันอาจไม่มีตัวตนเสมอไม่ว่ากี่วันที่พ้นผ่าน
เป็นคนที่เธอไม่เคยรัก...เป็นแค่คนที่เธอบังเอิญรู้จักพบพาน
และมันจะเป็นอย่างนี้ตราบนานเท่านาน...ใช่ไหม



แต่สำหรับฉัน
ไม่ว่าเธอจะไม่สนใจกัน...ไม่ว่ามองฉันอยู่ตรงส่วนไหน
ฉันก็ยังรักเธออยู่ ยิ่งรักมาก ยังอยากมีเธอในหัวใจ
ยอมเป็นคนไร้คตัวตนที่จะรักเธอตลอดไป...
ตราบสิ้นลมหายใจสุดท้าย...
ฉันยอม

edit @ 2007/04/24 23:31:46
edit @ 2007/04/24 23:37:16

"ไลน์"รัก 1

ไลน์ คือผู้ชายที่ชอบในเสียงดนตรี และหลงไหลธรรมชาติมากๆ ชีวิตของไลน์ เป็นผู้ชายคนเดียวที่เดินทางไปไหนคนเดียวยุบ่อยๆ ไม่ค่อยยุกับบ้าน และก็เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้

วันหนึ่ง ไลน์ ได้เปิดดูเวบไซด์เรื่องท่องเที่ยว เพื่อจะดูว่าที่ไหนสวยงามน่าเที่ยวบ้าง แล้วไลน์ก็เจอที่หัวหิน เพราะที่ท่องเที่ยวที่เคยมีชื่อในอดีต ไลน์ ก็ขอแม่ไปเที่ยว แล้วอ้างว่าไปกับเพื่อน แม่ไลน์ยอมปล่อยไป

ไลน์มาที่หัวหิน แล้วจองโรงแรมหนึ่งในหัวหิน ไลน์ ได้เช็คอินเป็นเวลา 3 วัน ไลน์เข้าโรงแรมแล้วเอาเสื้อผ้าใส่ตู้ แล้วออกมาเดินเล่น ริมหาดทราย แล้วไลน์ ก็ ได้ พบกับ หญิงคนหนึ่งที่ชื่อแป้ง

แป้ง คือผู้หญิงที่มีนิสัย ที่รักใครแล้วรักแบบหัวปักหัวปำ แต่ข้อเสียคือ แป้งรักง่ายหน่ายเร็ว แป้งมาเที่ยวหัวหินเพราะบ้านลุงของแป้งยุที่นี่ แป้งมากับ พ่อ แม่ และน้อง

ทั้งคู่เจอกันเพราะไลน์เดินเล่นยุริมชายหาด แล้วเห็นแป้งบาดเจ็บเพราะแป้งเหยียบหินในทะเล จึงทำให้เลือดออกเยอะ ไลน์เห็นจึงถอดเสื้อ(ไม่มีผ้านิ และโรงแรมที่พักก็ยุติดริมหาด)เอามาเช็ดเลือด และพันเท้าของแป้ง และน้องแป้งมาพบจึงรีบพาแป้งกลับบ้านไปทำแผล ไลน์ก็ได้แต่มองตามไปไกลๆ เพราะยังไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย แค่คุยเรื่องแผล

ยามค่ำคืน ไลน์ก็เดินไปเล่นตลาดโต้รุ่ง เดินดูของขายด้วยความชื่นใจ และก็ได้มาเจอแป้งอีกครั้ง ไลน์ถามว่า"เธอแผลเป็นไงบ้าง" แป้งตอบว่า"ก็ดีขึ้นแล้วค่ะ"แต่น้องของแป้งก็พาแป้งเดินไปทางอื่น เพราะแป้งก็ยังหายไม่ดี และก็เป็นการพบเจอครั้งที่ 2

ไลน์ได้เดินกลับมายังโรงแรม และก็คิดถึงหน้าตาของแป้งมากขึ้น เพราะเสียดายที่ยังไม่รุจักกันเลย

เช้าวันใหม่ไลน์ ก็มาเดินเล่นที่ริมทะเลแล้วก็ได้พบแป้งอีกครั้ง แป้งกำลังเดินเล่นยุริมชายหาด ครั้งนี้ไลน์ไม่ปล่อยโอกาศให้หลุดมือ เดินเข้าไปหาแป้งแล้วก็ ทักทายว่า

อรุณสวัสดิ์ครับ สวัสดีค่ะ

เธอชื่อไรเหรอ เราชื่อแป้ง

นายอ่ะ เราไลน์

บ้านเธอยุไหนเหรอ เอ่อ... ไม่บอกอ่ะ

เราอยากให้ยุใกล้บ้านเราจัง อืม

เท้าหายดีแล้วเหรอ หายดีแล้วนะ แต่เจอหน้านายมันเริ่มแย่ลงนะ

เย็นนี้นายว่างป่าว ว่างมีไร

ไปเดินเล่นกันนะ เอาดิ

แล้วทั้งคู่ก็เดินแยกกับบ้านกันไป

และในตอนเย็นทั้งคู่ก็มาเจอกัน ได้มารับประทานอาหารด้วยกัน และพูดคุยกันแบบสนุกสนาน เวลาที่พูดคุยกันและรับประทานอาหารยุริมทะเลใต้แสงเทียน จึงทำให้ ไลน์ รุสึก รักแป้งขึ้นมา แล้วไลน์ก็เดินไปส่งแป้งที่บ้านลุงของแป้ง แต่ก็ไม่มีใครเห็น

ไลน์กับมาโรงแรม ในคืนที่ 2 ไลน์ก็รุสึกว่าอยกเจอหน้าแป้ง อยากยุใกล้ ตลอด แต่ไลน์ก็ไม่รุว่าแป้งคิดยังไงกับไลน์บ้าง

รุ่งเช้า ไลน์ตื่นมา หวังได้พบแป้งแต่ ไลน์นั่งรอแป้ง จากพระอาทิตย์ขึ้นถึงลง ก็ไม่ได้พบแป้งเลย และไลน์ก็ไม่ได้รับปนระทานข้าวในวันนี้เลย ไลน์กับโรงแรม แต่ก็ยังมองมาทางหน้าต่าง เพื่อจะได้มองเห็นแป้งบ้าง แต่ก็ไม่พบ และไลน์ก็ทนรอคอยไม่ไหว เดินไปที่บ้านของลุงแป้งแล้วตัดสินใจ กดกริ่งแล้วลุงแป้งก็ออกมาถามว่ามาหาใคร ไลน์บอกว่า "มาหาแป้ง ครับ" ลุงก็บอกว่า "แป้ง ไปไหว้พระกับ พ่อแม่และน้อง เดี๋ยวก็คงมา" ไลน์ก็เดินกลับมาโรงแรม และอาบน้ำเสร็จ ไลน์ก็ไปนั่งรอคอยแป้งกลับบ้าน จนถึงวันใหม่ก็ไม่พบ ไลน์จึงตัดสินใจถามลุงอีกครั้งว่าแป้งกลับมาเหรอยัง ลุงก็บอกว่า "แป้งกลับบ้านไปแล้ว มีไรรึป่าว" ไลน์ ก็ บอกว่าไม่มีอะไร แล้วไลน์ก็เดินกลับโรงแรมเพื่อเช็คเอาท์ ออกจากโรงแรม เพราะครบ 3 วันแล้ว

ไลน์มาเดินผ่านหน้าบ้านลุงของแป้งอีกครั้งเพื่อจะได้พบแป้งอีก แต่ก็ไม่พบ ไลน์จึงฝากจดหมายถึงแป้งไว้ที่ลุง และไลน์ก็เดินทางกลับบ้าน

ตอนต่อไปจะเปนงาย ติดตามนะ ว่าไลน์จะคิดถึงแป้งไหม และแป้งจะลืมไลน์ไหม

edit @ 2007/04/22 21:08:01

ความรักที่เธอขอร้องให้ฉันเป็นตัวเลือก

อาจจะเป็นแค่คำขอร้องของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ขอให้ผู้ชายเป็นแค่ตัวเลือกทั่วๆไป เพื่อเธอจะได้คบกับใครได้หลายๆคน

แต่มองอีกแง่ ก็เหมือนเป็นการเสียสละของผู้ชาย เพราะเขารักผู้หญิงคนนี้ แต่รักที่มอบให้เธอ ย่อมยอมได้ทุกอย่าง

ไม่มีเรื่องราว เพราะไม่ได้เเกดขึ้นกับเรา เราไม่สามารถบอกแทนความรุสึกได้นะ

ติดตาม David2

http://gengtlmanliness.spaces.live.com/

http://david2.vox.com/